Depolar Nasıl Çalışır

Bir depo, içinde DEB paketleri bulunan en azından bir dizin ve iki özel dosyadan oluşur. Bunlar ikilik paketler için Packages.gz ve kaynak paketler için Sources.gz dosyalarıdır.

Eğer deponuz (daha sonra üzerinde duracağımız) sources.list dosyasında düzgün bir şekilde listelenmiş ise apt-get komutu, ikilik paketler (deb anahtar kelimesiyle) için Packages.gz dosyasını kaynak paketler (deb-src anahtar kelimesiyle) için Sources.gz dosyasını getirecektir.

Packages.gz dosyası her bir paketin adını, sürümünü, büyüklüğünü, kısa ve ayrıntılı açıklamasını, bağımlılıklarını ve şimdi bizi ilgilendirmeyen başka ilave bilgileri barındırır. Bütün bu bilgiler dselect veya aptitude gibi Debian paket yönetim araçları tarafından listelenir (ve kullanılır).

Sources.gz dosyası da her paketin adını, sürümünü ve derlenme bağımlılıklarını ve yine bizi şimdilik ilgilendirmeyen başla bilgileri içerir. Bu bilgiler de apt-get source gibi araçlar tarafından kullanılır.

Bu belgede anlatılmayacak olan iğneleme (Pinning) işleminde kullanılan, deponuz hakkında bazı bilgiler içeren bir Release dosyası da isteğe bağlı olarak bulundurulabilir. İğneleme işlemi hakkında detaylı bilgi için APT NASIL belgesini okuyabilirsiniz.

Böylece kendi deponuzu kurduğunuzda deponuzdaki bütün paketleri Debian depolarında bulunan paketlerle birlikte listeleyebilir ve kurabilirsiniz. Siz depodaki bir paketi güncellediğinizde deponuzu kullanan kullanıcılar apt-get update && apt-get upgrade komutlarını çalıştırdıklarında kendi sistemlerindeki paketler de güncellenecektir. Ayrıca bütün kullanıcılar paketle ilgili kısa bir tanımlamayı ve paket hakkındaki diğer önemli bilgileri kolayca görebileceklerdir.

Tabi daha fazlası da var. Eğer düzgün yapılandırılmşlarsa, depolar desteklenen her sürüm ve (belgenin hazırladığı tarihte oniki) mimari için farklı paketler sunabilirler. apt kullanıcıların makineleri için uygun olan paketleri, kullanıcının bütün bu mimarilerden haberi bile olmadan otomatik olarak getirir. Aynı zamanda paketlerinizi diğer Debian paketlerinde olduğu gibi bileşenlere ayırma imkanı da sunar: main, non-free ve contrib. Bu yüzden özellikle yazılımlarınız birden çok platformda çalışabiliyorsa paket depolarını daha çok seveceksiniz.