| |||||||
Bu bölüm, disk bölümleme stratejimizi tanımlar. Donanım ve yazılım değişmeleri için mantıksal yapının fiziksel ifadesinin sürdürülebilir olmadığını gördük. Hedefimiz, makinelerin sanal yapılarını mantıksal olarak organize etmektir. Şu anki stratejimiz:
küme makinaları: sistem diski üzerindeki 1. bölüm - swap (2 * RAM) sistem diski üzerindeki 2. bölüm - / (kalan disk alanı) ek disk üzerindeki 1. bölüm - /maxa (toplam disk) sunucular: sistem diski üzerindeki 1. bölüm - swap (2 * RAM) sistem diski üzerindeki 2. bölüm - / (4-8 GB) sistem diski üzerindeki 3. bölüm - /home (kalan disk alanı) 1. ek disk üzerindeki 1. bölüm - /maxa (toplam disk) 2. ek disk üzerindeki 1. bölüm - /maxb (toplam disk) 3. ek disk üzerindeki 1. bölüm - /maxc (toplam disk) 4. ek disk üzerindeki 1. bölüm - /maxd (toplam disk) 5. ek disk üzerindeki 1. bölüm - /maxe (toplam disk) 6. ek disk üzerindeki 1. bölüm - /maxf (toplam disk) diğer ek diskler üzerindeki 1. bölüm - /maxg (toplam disk alanı) Masaüstü bilgisayarlar: sistem diski üzerindeki 1. bölüm - swap (2 * RAM) sistem diski üzerindeki 2. bölüm - / (4-8 GB) sistem diski üzerindeki 3. bölüm - /spare (kalan disk alanı) 1. ek disk üzerindeki 1. bölüm - /maxa (toplam disk) diğer ek diskler üzerindeki 1. bölüm - /maxb (toplam disk alanı)
Not etmek gerekirse, sunucularda ve masaüstü bilgisayarlarda, maxg ve maxb tek bir disk veya disk yığını olabilir.
Bir sistemin tamamen dağıtık olması taraftarıyım. Bunun anlamı her bir makinenin işletim sisteminin bir kopyasını içermesidir. İS'yi her bir makineye tek tek kurmak sıkıcıdır. Bu süreci iyileştirmek için ilk önce bir makineye tam olarak istediğim şekilde kurulumu yaparım. Sonra bütün sistemin tar ve gzip'lenmiş bir dosyasını oluştururum ve bunu kümede her bir makine üzerine kopyalayabilmemi sağlayacak "boot" edilebilir şekilde CD-ROM'a yazarım.
Tar dosyasını oluşturmak için kullandığım komutlar aşağıdaki gibidir:
tar -czvlps --same-owner --atime-preserve -f /maxa/slash.tgz / |
Argüman olarak makine numarasını alan ve CD-ROM'daki slash.tgz dosyasını "untar" edip adını ve IP adresini uygun yerlerde değiştiren go denilen bir betik kullanıyorum. go betiğinin bir sürümüne ve onun için gereken giriş dosyalarına şu adresten erişebilirsiniz: http://www.ram.org/computing/linux/cluster/. Bu betiğin sizin küme tasarımınızı temel alarak ona göre düzenlenmesi gerekir.
Bunun çalışması için Martin Purschke'nin Özel Kurtarma Diskini, (http://www.phenix.bnl.gov/~purschke/RescueCD/) go betiği ve diğer ilişkili dosyalarla birlikte kopyalanmış sistemi ifade eden .tgz dosyasını da içeren "boot" edilebilen bir CD imajı oluşturmak için kullanırım. Bu, CD-ROM'a yazılır.
Böylece, tek yapmanız gerekenin CD-ROM'u yerleştirmek olduğu bir sisteminiz vardır. Makineyi açarsınız, bir fincan kahve (veya bir kutu kola) alıp tam bir kopyayı görmek için arkanıza yaslanırsınız. Bu işlemi ne kadar makineniz varsa o kadar kez tekrar edin. Bu yöntem benim için çok iyi çalıştı ve eğer işi gerçekten yapan (CD-ROM'ları yerleştiren ve çıkaran) biri daha varsa bu sizin için idealdir. Benim sistemimde, makinenin numarasından yola çıkarak IP adresini belirliyorum; ama bu DHCP kullanarak tamamen otomatik olabilir.
Rob Fantini <rob (at) fantinibakery.com>, http://www.ram.org/computing/linux/cluster/fantini_contribution.tgz adresinden erişilebilen Mandrake 8.2 sistemini kopyalamak için kullandığı yukarıdaki betiklerin düzenlenmelerine katkıda bulunmuştur.
Eğer kurulmuş DHCP'niz varsa, o zaman IP adresini tekrar ayarlamanıza gerek yoktur ve go betiğinden ilgili o kısım çıkarılabilir.
DHCP'nin avantajı, sunucunun uygun şekilde yapılandırılması durumunda sağlanan IP adresleriyle hiç boğuşulmamasıdır. Dezavantajı, merkezi bir sunucu üzerinde olmasıdır (söylediğim gibi, sistemleri mümkün mertebe dağıtık yapmaya eğilimim vardır). Eğer makineleri değiştirmek veya rutin olarak konak adlarını değiştirmek isterseniz donanım ethernet adreslerini IP adreslerine bağlamak uyumsuzluğa neden olacaktır.
Genel olarak donanım bizim için gerçekten iyi çalıştı. Özel konulardan aşağıda bahsedilmiştir:
AMD dual 1.2 GHz makineler gerçekten çok ısınıyor. Onlardan iki tanesi bir odanın sıcaklığını hissedilir derecede yükseltiyorlar. Bundan dolayı masaüstü konusunda uygun olabilirler; ama geniş bir kümenin parçası olarak kullanılacakları söz konusuysa soğutma ve güç tüketimi göz önüne alınması gereken konulardır. Daha önce tanımlanan AMD Palmino yapılandırması gerçekten iyi çalışıyor görünüyor; ama ben kasaya kesinlikle iki fan koymanızı tavsiye ederim; bu bizim tüm kararsızlık problemlerimizi çözdü.
| ||||||||||